وب سایت تخصصی دو و میدانی


+ آسیبهای شایع در دو و میدانی

آسیب تاندون و عضلات پشت ران

پیش زمینه
عضلات پشت ران یا هامسترینگ ها یک گروه عضلانی در پشت ران می باشند که متشکل از 3 عضله به نام های عضله دوسر رانی _ عضله نیم تاندونی و عضله نیم غشایی    (  semimembronus) می باشد.


آسیب این گروه عضلانی یکی از شایعترین آسیبها و از علل مهم درد مزمن در ورزشکاران محسوب می گردد. شدت آسیب را به 3 درجه تقسیم می کنند:
درجه ۱: آسیب خفیف عضله همراه با پارگی جزئی فیبر عضلانی
درجه ۲: آسیب متوسط عضله با پارگی تعداد بیشتری فیبر عضلانی همراه با کاهش قدرت عضلانی
درجه ۳: پارگی کامل عضله
آسیب عمدتاً در محل اتصال عضله به تاندون در عضله دو سر رانی ایجاد میشود. آسیب مجزا به تاندون کمتر  اتفاق میوجود داشته باشد افتد ، مگر اینکه آسیب قبلی به آن وجود داشته باشد.جداشدگی تاندون از استخوان لگن نادر و عمدتاً در شرایطی که فرد بطور ناگهانی در وضعیتی که زانو باز است در مفصل لگن به جلو خم شود ( مثل افتادن اسکی باز به سمت جلو ) رخ می دهد.اغلب آسیب وارده به عضلات هامسترینگ در ورزشهایی مثل فوتبال و دوهای سرعت رخ می دهد.
فرکانس

آسیب این عضلات 33% آسیب های اندام تحتانی را در محدوده سنی 25-16 امسال در ورزشکاران را شامل می شود.
آناتومی کاربردی این عضلات در بالا و در پائین به استخوان درشت نی ساق اتصال دارند. لذا برروی دو مفصل زانو و ران اعمال اثر می کنند. اینها سبب بسته شدن زانو و باز شدن مفصل ران ( بردن ران به عقب یا extension) می شوند.همگی ازعصب سیاتیک عصب میگیرند.       
بیومکانیک ورزشی

رخدادهای دو میدانی که ورزشکارنیروی گریز از مرکز یا استارتهای قوی را تجربه می کند شانس ایجاد آسیب زیاد است. در ورزشهای تماسی مثل فوتبال در اثر ضربات مستقیم به این گروه عضلانی احتمال پارگی ،‌له شدگی یا خونریزی داخلی وجود دارد.له شدگی ها چنانچه در زمان برخورد ضربه ماهیچه منقبض باشد سطحی و اگر ماهیچه در حالت استراحت باشد عمقی تر خواهد بود،‌ در اسکی روی آب در صورت بروز حادثه احتمال جدا شدگی تاندون از لگن وجود دارد.
عوامل مستعد کننده آسیب دیدگی
1- فقدان گرم کردن کافی قبل از مسابقه یا تمرین
2- انعطاف پذیری کم و نسبت توده عضلانی هامسترینگ ( توده عضلانی دوسر رانی )کمتر از 50%
3- سابقه آسیب قبلی این ناحیه
4- تکنیکهای غلط دویدن مثل بازکردن زیاد پاها از هم درهنگام دویدن.

شرح حال و معاینه
• شرح حالی از کشش ناگهانی روی عضلات پشت ساق یا برخورد ضربه مستقیم به آنها
• تورم و حساسیت در لمس محل اتصال تاندون عضله دو سر به سر استخوان نازک نی
• تشدید درد محل آسیب در هنگامی که زانو در برابر مقاومت بسته شود.
• در صورت وجود خونریزی داخل عضله گاهی یک توده برجسته بر روی عضله که در لمس حساس است وجود خواهد داشت.
• در صورت پارگی کامل این عضلات یک توده نرم زیر پوست احساس می شود و فرد قادر نیست زانو را به عقب خم کند.
تکنیکهای تصویربرداری

دراغلب موارد تصویربرداری نقش مهمی در بررسی آسیب ندارد.                             
• رادیوگرافی می تواند کلسیفیکاسیون را در افرادی که درد مزمن این ناحیه دارند را نشان دهد
• در مواردی که به جداشدگی تاندون داریم رادیوگرافی می تواند چیزی نشان ندهد.
• چنانچه ضعف واضح 3-2 روز بعد از آسیب ادامه یابد سونوگرافی یا MRI برای رد پارگی عضله یا خونریزی داخل عضله به کار میرود.
• چنانچه رادیوگرافی یک ضایعه بزرگ را نشان دهد معمولاً MRI برای کمک به تشخیص علت و نیاز به جراحی صورت میگیرد.

درمان
فاز حاد : یک هفته اول بعد از آسیب را شامل می شود.درمان بر حسب نوع و شدت آسیب وارده فرق می کند. درآسیبهای خفیف فرد بسرعت به تمرین بر می گردد اما در پارگی های کامل عضلانی فرد نیازمند جراحی است. بطور معمول در هفته اول درمان برروی کاهش درد و التهاب و تورم توسط استراحت ،‌ یخ درمانی و فشار موضعی متمرکز میباشد. برای ایجاد فشار موضعی از بانداژهای کشی استفاده و برای کاهش تورم پاها را بالا نگه می داریم. سرما درمانی را به اینصورت انجام می دهیم که 3 بار در روز و هر بار برای مدت 20 دقیقه یخ را روی عضو قرار می دهیم.
در این مدت باید پای ورزشکار در وضعیتی باشد که زانوی وی باز و بالاتر از سطح قلب باید صورت گیرد.
فاز بهبودی:
از 1 الی 6 هفته متغیر است.
این فاز بر 3 اصل محوری استوار است:
 1- افزایش دامنه حرکات مفصلی
 2- افزایش انعطاف پذیری
 3- افزایش قدرت عضلانی
در فاز بهبودی ورزشهای کشتی درجا ( static ) را انجام می دهیم قبل از شروع نرمش باید محل آسیب توسط دستگاه گرم شود و در هنگام فیزیوتراپی درد ایجاد شده را با تحریک الکتریکی یا یخ از بین برد. رسیدن به بی دردی کامل در تمام طول دامنه حرکت مفصلی برای انجام  وشروع حرکات قدرتی لازم نیست. می توان تا جایی از دامنه حرکت که درد زیادی ایجاد نشده تمرین کرد و ترجیحاً در حضور یک فیزیوتراپ.
بازگشت به رقابت
برای بازگشت به رقابت باید قدرت و توده عضلانی عضلات هامسترینگ حداقل 50% توده عضلانی عضله چهار سررانی باشد و عضلات هامسترینگ حداقل 90% قدرت قبل از آسیب را بدست آورده باشند.
پیشگیری از آسیب دیدگی
اصول مهم پیشگیری
 1- گرم کردن مناسب قبل از تمرین ( حرکات کششی)
2-  حفظ انعطاف پذیری در کنار افزایش قدرت عضلانی
 3- عدم تمرین در هنگام خستگی ( مهترین جزء است)

 

کندرومالاسی( ( Chondromalacia

علایم و نشانه های شایع

درد

تورم

سفتی

ضعف

ناپایداری

قفل شدن

 گریه

 ناراحت            

 

 

 

 

تعریف
منظور از نرمی غضروف زانو یا همان کندرومالاسی ( زانوی دوندگان ) درد در پشت کشکک زانو است که به علت آسیب سطح مفصلی کشکک در محل تماس با انتهای تحتانی استخوان ران رخ می دهد.

علل و مکانیسم ایجاد این آسیب
نرمی غضروف زانو از اعمال نیروها و استفاده بیش از حد از زانو در ورزش ها و بدنبال انجام حرکات زیاد ورزشی مثل دویدن، پریدن، پیاده روی طولانی و دوچرخه سواری طولانی ایجاد می گردد.
کشکک زانو در واقع یک استخوان سزاموئید است که بر روی مفصل زانو قرار دارد و از بالا به تاندون عضله چهار سررانی و از پائین توسط رباط زیر کشککی به استخوان درشت نی اتصال دارد. این استخوان سزاموئید متحرک بوده و روی مفصل زانو جابجا می گردد. سطح زیرین کشکک مفصلی بوده و با انتهای قوامی تحتانی استخوان ران که همان کوئدیلهای ران است یک سطح مفصلی ایجاد می کند. در اثر خم و راست شدنهای مکرر زانو طی حرکات ورزشی سطح مفصلی بین کشکک و انتهای ران ملتهب شده و خراشهای ریز در این سطح مفصلی ایجاد می شود  که منجر به بروز درد در پشت کشکک زانو می شود.

علائم و نشانه ها
• درد در پشت کشکک
• درد در هنگام راه رفتن، دویدن و یا نشستن طولانی تشدید می شود.
• درد بخصوص در هنگام راه رفتن در سرازیری یا پائین آمدن از پله ها تشدید می گردد.
• امکان دارد در زانو تورم وجود داشته باشد .
• امکان دارد حرکات زانو صدا دار باشد صدای پوپ یا تق تق در زیر کشکک حس شود.

درمان کندرومالاشی
درمان اولیه:
• استفاده از یخ درمانی به مدت 20 دقیقه هر 3 – 4 ساعت به مدت 3 – 2 روز تا درد کاهش یابد.
• بالا نگه داشتن زانو با قرار دادن زانو روی بالش
• استفاده ازداروهای ضدالتهابی غیر استروئدی مثل ایبوپروفن
• استراحت
درمان طبی :
• استفاده از کفش های طبی طراحی شده که به آن اورتوز می گویند.
• استفده از زانوبندهای کشکک باز برای کاهش فشار روی کشکک
• مادامیکه فرد در فاز بهبودی قرار دارد باید سطح فعالیت خود را کاهش دهد تا آسیب وارده تشدید نشود. همچنین لازم است  برخی کارها را انجام ندهد مثلا می تواند بجای دویدن، به شنا یا دوچرخه سواری بپردازد. درموارد شدید بیماری شاید جراحی لازم باشد. امکان دارد پزشک ورزش های لازم برای تقویت عضله جلو ران و به تبع آن کاهش درد را تجویز کند .

علائم چقدر طول می کشد تا رفع گردد
کندرومالاسی زانو اغلب شکل مزمن و راجعه است. درمان کامل نیاز به تقویت مداوم عضلات جلو ران و پرهیز از عوامل تشدید کننده آسیب دارد.

زمان بازگشت به فعالیت نرمال کی می باشد
سرعت بهبود در افراد متفاوت است . به طور کلی هرچه میان شروع علائم و شروع درمان فاصله بیشتر باشد سرعت بهبودی هم کندتر است یعنی هرچه فرد زودتر اقدام به درمان کند زودتر به فعالیت نرمال باز می گردد. بازگشت به فعالیت های قبل از درمان کامل سبب تشدید شدیدتر آسیب اولیه می گردد.
زمان بازگشت زمانی است که :
• زانو بدون درد بتواند باز و بسته گردد.
• پای صدمه دیده قدرت قبل از آسیب را بدست آورده باشد.
• فرد قادر باشد بدون درد راه برود، بدود و چمباتمه بزند.

پیشگیری
کندرومالاسی را به بهترین نحو با تقویت قدرت عضلانی عضله چهار سر رانی می توان پیشگیری نمود، بخصوص تقویت سمت داخل این عضله در این امر موثر است. همچنین پوشیدن کفش مناسب اندازه پا و با قوس کافی کف کفش درپیشگیری از این آسیب موثر است.

 

روش های درمان خار پاشنه پا (فاسئیت پلانتار)

پیش زمینه
در کف پا یک فاسیای خاص وجود دارد که به آن فاسیای پلانتار می گوئیم که از علل مهم ایجاد قوس کف پایی می باشد . این فاسیا در اثر اعمال کشش طولانی مدت می تواند دچار التهاب شود و در محل اتصال به استخوان پاشنه پا سبب رشد استخوان اضافی گردد که به آن خار پاشنه می گوئیم .

علائم و نشانه ها
• درد پاشنه در قسمت داخلی و تحتانی آن در هنگام اعمال وزن روی پاشنه
• گاهی مواقع درد در قسمت خارجی پاشنه وجود دارد .
• درد اغلب در صبح هنگام شدید است و به تدریج در طی روز برطرف یا کاهش می یابد .

بیومکانیک ورزشی
خار پاشنه یا فاشییت پلانتار اغلب در ورزشکارانی که به دو میدانی یا ورزشهای با جزء پرسشی می پردازند رخ می دهد .

علل ایجاد خار پاشنه
• شایعترین علت ایجاد خار پاشنه وجود عضلات سفت و انعطاف ناپذیر در پشت ساق می باشد که سبب اعمال کشش مداوم روی فاسیای کف پا در هنگام راه رفتن می شود و سبب التهاب آن و ایجاد درد می شود .
• قوس کف پایی زیاد
• صاف بودن کف پا

آنچه باید ورزشکار انجام دهد
• کاهش استرس و فشار روی پا تا زمان رفع علائم . البته اغلب افراد به علت کارهای روزانه و نیاز به پوشیدن کفش نمی توانند این امر را رعایت کنند و در طول روز دائما به فاسیای کف پا نیرو وارد می شود و التهاب تشدید می گردد .
• بستن کف پا با نوارهای مناسب و تکنیک مناسب می تواند با حمایت از فاسیای پلانتار فشار وارد بر آن را کاهش داده و سبب تسریع بهبودی آن گردد .
• سرما درمانی یا یخ می تواند با کاهش التهاب روز بهبودی را تسریع کند.
• تحت کشش قرار دادن برای طویل کردن طول فاسیای کف پا می تواند یک روش درمانی و پیشگیری مناسب باشد .

آنچه پزشک می تواند انجام دهد
• تجویز داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی
• تجویز وسایل مناسب اورتوپدی برای حمایت از این فاسیا و کاهش علائم
• بستن نوار برای پا با روش مناسب
• انجام تکنیکهای مناسب ماساژ برای شل کردن و افزایش انعطاف پذیری عضلانی
• تزریق کورتون به داخل فاسیا برای از بین بردن التهاب
• انجام رادیوگرافی برای بررسی رشد احتمالی استخوانی و اقدام مناسب برای آن
• در صورت عدم رفع علائم جراحی بیمار 

 

التهاب تاندون آشیل (Achilles Tendonitis)

پیش زمینه

تاندون آشیل بزرگترین و مهمترین تاندون عضلانی در بدن است – تاندون آشیل تاندون عضله سه سر ساقی است و در پائین به استخوان پاشنه پا اتصال دارد. التهاب و آسیب های آن علل مختلفی دارند که عموماً‌ ناشی از پرش, رقص پای مکرر, تمرین بیش از اندازه و گرم کردن نامناسب و کفش نامناسب و کف پای صاف است.

فرکانس 

از التهاب و آسیب های تاندون آشیل آمار دقیقی در دست نیست چرا که بسیاری از آسیب های تاندون آشیل بدون مراجعه به پزشک بهبود می یابد اما تخمین زده می شود که شیوعی بین 18-5/6% در دوندگان داشته باشد.

آناتومی کاربردی
آشیل تاندون عضله سه سر ساقی است که در پشت ساق قرار دارد. این تاندون 15 سانتی متر طول دارد و در پائین با یک زاویه 30 درجه به استخوان پاشنه اتصال دارد. حرکات تاندون توسط یک بورس بافت همبند تسهیل می شود. این تاندون از محل اتصال به استخوان و عضله سه سر خونگیری می کند. 6-2 سانتی متر انتهای تحتانی تاندون آشیل عروق خونی ندارد و همین بخش است که در حرکات متوالی و تکراری بیشترین آسیب را  می بیند.

بیومکانیک ورزشی
واحد عضله – تاندونی پشت ساق که از عضله سه سر ساقی و تاندون آشیل شکل می گیرد در بالا به زانو و در پائین به استخوان پاشنه اتصال دارند و سبب بسته شدن زانو و خم شدن به عقب کف پا می شوند.
در حین دویدن نیرویی معادل 10 برابر وزن بدن بر واحد سطح تاندون آشیل وارد می شود.

شرح حال
• آسیب تاندون آشیل اغلب در افراد مسن که گاهگاه ورزش می کنند رخ می دهد اما می تواند در ورزشکاران جوان آماده هم رخ دهد.
• باید پرسیده شود که آیا اخیراً در میزان فعالیت و سطحی که در آن ورزش می شود تغیری داشته است یا خیر.
• درد آشیل در هنگام ورزش نشانه آن است که غالباً دردی موضعی و سوزاننده است.
• با پیشرفت التهاب شروع درد با فعالیت کمتر و زودتر رخ می دهد.

معاینه
• فرد را در وضعیت خوابیده به شکم بطوریکه کف پا از تخت معاینه آویزان باشد معاینه می کنیم.
• باید محل تاندون و عضله لمس شود و هر گونه تورم- گرمی و حساسیت در لمس تشخیصی است.
• وجود کلیک ( صدای تق ) در معاینه می تواند نشانه التهاب تاندون باشد.
• وجود تحلیل عضلانی عضله سه سر ساقی که با اندازه گیری دور ساق و مقایسه با طرف مقابل انجام می شود نشانه مزمن بودن التهاب است چرا که ورزشکار بخاطر درد موجود کمتر از آن پا استفاده کرده است.
• باید دامنه حرکات فعال و غیر فعال ( توسط معاینه گر ) در مفاصل زانو و مچ پا تعیین گردد. افراد مبتلا به التهاب تاندون آشیل معمولاً‌ کاهش دامنه حرکات در مفصل مچ پا دارند.
• باید به وضعیتهای مستعد کننده آسیب هم توجه شود مثل کف پای صاف و راه رفتن بصورتی که فرد کف پا را به سمت داخلی قرار می دهد.
• باید یک معاینه عصبی – عروقی کامل در زیر زانو صورت گیرد.

علل التهاب تاندون آشیل
علل خارجی:
• فعالیت بیش از حد
• افزایش شدت فعالیت
• افزایش مدت فعالیت
• راه پله های زیاد ساختمان محل اقامت
• کفش نامناسب
• سطح نامناسب برای تمرین ( سطوح سفت )
• ورزشهای غلط کششی
علل داخلی:
• سن بالا
• تاندونهای سفت ( ژنتیکی )
• کف پا به سمت داخل در هنگام راه رفتن
• کف پای صاف
• علل پزشکی مثل دیابت, مصرف کورتون

تصویربرداری
• اولتراسوند نسبتاً ارزان – سریع و قابل تکرار است. استفاده از آن ارزیابی دینامیک حرکات و ساختار تاندون و تعیین درجه ضخیم شدگی آن را فراهم می آورد اما مشکل آن این است که اپراتور با تجربه می خواهد و وابسته به شخص است.
• MRI روش گرانی است و از سویی امکان بررسی بصورت دینامیک را فراهم نمی کند, اما در درگیری مزمن و پارگی های تاندونی بهترین روش است. با MRI می توانیم مایع – التهاب دور تاندونی – بورسیت و ضخیم شدگی تاندونی را تشخیص دهیم.
• رادیوگرافی معمولاً‌ غیر تشخیصی است ولی ممکن است تورم بافت نرم- کلسیفیکاسیون و جدا شدگی قطعه استخوانی همراه با آشیل کنده شده از استخوان را نشان دهد.

درمان
استراحت و کاهش فعالیت لازم است. کمپرس آب سرد ( یخ ) را می توان برای کاهش تورم و درد استفاده نمود. بنظر می رسد که ورزشهای کششی بهترین روش درمان باشد چرا که بهترین انعطاف پذیری را برای مچ پا ایجاد می کنند. کشش باید آهسته روی واحد عضله – تاندون اعمال گردد. هر بار برای مدت 30-20 ثانیه ادامه یابد و چند بار تکرار گردد.

پیشگیری
کلید پیشگیری از التهاب تاندون آشیل حفظ انعطاف پذیری و قدرت خوب عضلانی در ناحیه مچ پا است. گرم کردن مناسب قبل از تمرین لازم است و بهتر است با انجام حرکات کششی این امر صورت گیرد.

پیش آگهی
پیش آگهی عالی است و در صورت استراحت و توجه و انجام کارهایی که اشاره شد بهبودی حاصل می گردد.

 

 

شکستگی های فشاری(استرسی)

تعریف
هنگامی که برروی استخوان بطور مکرر نیروهای فشارنده، کششی یا چرخشی وارد شود در استخوان شکستگی های ریز و کوچکی ایجاد می گردد که بتدریج گسترش می یابند و تمام ناحیه ای از استخوان را که تحت فشار قرار دارد در بر می گیرد و سبب ایجاد درد استخوانی در هنگام اعمال نیرو روی استخوان می گردد.


علل ایجاد شکستگی های فشاری
درزنان ورزشکار دارای اختلالات سیکل ماهیانه ( قطع یا تاخیر سیکل ها )
اختلالات تغذیه ای ( کاهش دریافت کلسیم از مواد غذایی )
اعمال نیروهای مکرر و مداوم بر روی بخش خاصی از بدن.
سیگار کشیدن
ورزش برروی سطوح سخت
مکانهای شایع شکستگی های استرسی در ورزشهای مختلف
بازو : در ورزشهایی که پرتاب با دست ، توپ یا مثلاً نیزه و امثالهم وجود دارد.

زند زیرین : در والیبال و ورزشهایی که جزء پرتابی دست دارند.
زند زبرین : ژیمناستیک
گردن استخوان ران : ورزشکاران مسن و افراد نظامی.
تنه استخوان ران : افراد نظامی.
تنه درشت نی : در افراد نظامی و ورزشهای بسکتبال، دو میدانی.
قوزک داخلی : بسکتبال و دوی استقامت و فوتبال.
استخوان کف پایی دوم و سوم ( شایعترین محل ): در هر ورزشی.
استخوان کف پایی پنجم ( شکستگی جونز ): بسکتبال ، فوتبال.
مهره های کمری : ژیمناستیک، وزنه برداری، تنیس و فوتبال.
شرح حال
سابقه دردی که با تمرین تشدید و با استراحت بهبود می یابد.
بررسی از نظر تغییرات اخیر در شدت تمرینهای ورزشی
بررسی از نظر تغییرات اخیر در مدت تمرینهای ورزشی
بررسی از نظر تغییرات اخیر در الگو و روش تمرین های ورزشی
پرسیدن در مورد سطح انجام تمرین ها که آیا سطح ورزشی سفت است یا نرم.
آیا جدیداً کفش ورزشی خاصی را استفاده نموده است یا خیر.
آیا سیگاری است یا خیر.
اگر خانم است آیا سیکلهای ماهیانه منظم دارد.
بررسی از نظر الگوی تغذیه ای.
درد از نوع گنگ و مبهم است.
معاینه
بررسی محل درد از نظر حساسیت در لمس
تعیین اینکه درد ماهیت استخوانی دارد یا مربوط به بافت نرم است.
بررسی از نظر تورم ، گرمی و عفونت و کبودی احتمالی.


تصویربرداری
رادیوگرافی
معمولاً 3-2 ماه بعد از بروز درد شواهد رادیوگرافیک شکستگی های استرسی قابل مشاهده است.
نیمی از شکستگی های استرسی را رادیوگرافی ساده نشان نمی دهد.
یافته های رادیولوژیک عبارتند از : شکل گیری استخوان جدید زیر پوست و ضخیم شدگی استخوانی یا شکل گیری یک نوار رادیولوسنت
امکان دارد در موارد مشکوک نمای مایل به تشخیص بهتر کمک کند.
اسکن استخوانی
روش استاندارد طلایی محسوب می گردد.
می توان 8-2 روز بعد از شروع درد و سایر علائم اختلال در استخوان را نشان دهد.
در تمایز درد با منشأ استخوانی از درد ناشی از صدمات و بیماریهای بافت نرم بسیار ارزشمند است.
سی تی اسکن
در مواردی که اسکن استخوانی نتایج معتبری ندهد می تواند مورد استفاده قرار گیرد.
سی تی اسکن می تواند جزئیات آناتومیک و مسیر و امتداد استخوانی را بخوبی نشان دهد.
سی تی اسکن می تواند محل دقیق شکستگی و هرگونه آسیب استخوانی همراه را بخوبی نشان دهد.
ارتباط اختلالات سیکل ماهیانه و شکستگی های فشاری :
در بانوان دچار اختلالات سیکل ماهیانه کاهش سطح استروژن خون سبب بهم خوردن تعادل بین بازسازی و برداشت استخوانی می گردد و در نتیجه تراکم استخوان بخاطر برجسته تر شدن نقش برداشت املاح از استخوان نسبت به بازسازی آن کاهش می یابد و استخوان مستعد شکستگی های استرسی و آشکار می گردد.
ارتباط سیگار و شکستگی های فشاری
سیگار سبب کاهش سطح سرمی استروژن می گردد و به روش بالا سبب کاهش تراکم استخوان و مستعد شدن آن به شکستگی استرسی می گردد.
شکستگی استرسی در اطفال و نوجوانان
شکستگی های فشاری می تواند در نوجوانان و اطفال رخ دهد اما شایع نیست و اغلب به همین علت دیر تشخیص داده می شود. شایعترین نواحی که در نوجوانان بخصوص در بین 15-10 سال دچار این آسیب می شوند عبارتند از قسمت فوقانی درشت نی، نازک نی، کشکک و ستیغ استخوان لگن.
درمان
درمان در درجه اول شامل کاهش سطح فعالیت ها تا حدی است که سبب درد در عضو مربوطه نشود. در صورت شدید بودن گاهی قطع موقتی ورزش توصیه می گردد. فشار وارده بر عضو را می توان با بی حرکتی و استفاده از وسایل کمکی مثل چوب زیر بغل و ... کاهش داد. برای حفظ تناسب و آمادگی قلبی – ریوی می توان از راه رفتن در استخر یا رکاب زدن در جا یا شنا استفاده نمود. یخ درمانی و داروهای ضد التهابی هم مورد استفاده قرار می گیرند. با استراحت به عضو صدمه دیده پس از مدتی ترمیم صورت گرفته و فرد به ورزش و فعالیت باز می گردد.
پیشگیری
در زنان با کاهش شدت فعالیت برای حفظ سیکل های نرمال و یا استفاده از قرص های ضد بارداری می توان سطوح سرمی استروژن را در حد مناسب نگه داشت و مانع شکستگی استرسی ناشی از ورزش در زنان شد.
افزایش تدریجی شدت فعالیت های ورزشی برای کسانی که تناسب بدنی ندارند می تواند مانع از این آسیب گردد. استفاده از رژیم های پر از کلسیم برای تقویت تراکم استخوانی هم در طی تحقیقات سودمندی اش را ثابت نموده است.